In een wereld waarin alle bomen zijn geveld - tot planken verzaagd, tot brandhout gekliefd, tot tandenstokers gemalen, tot pulp geplet - speelt het leven zich af tussen steen en plastic.
Op een dag hoort een kind, onder de vloer van haar kamer, een vreemd geluid. Een krakend, ritselend, bonzend ritme. Het blijkt een boom te zijn, waarvan de twijgen zich langzaam doorheen het beton murwen. De allereerste boom die het kind ooit zag. Wanneer grote machines dreigen de boom weg te halen om plaats te maken voor een 'luchtzuiveringscentrum', moet het kind kiezen: zwijgen of in actie komen.
Michai Geyzen maakte eerder drie Laika-voorstellingen die heel hoog scoorden op het Krokusfestival: De passant (2017), Vuur/toren (2022) en de berg (2026).
Omdat bomen al zoveel langer bestaan dan de mens, leren ze ons over onze geschiedenis en onze toekomst. Dit alles krijgt zijn beslag in een levendige dialoog tussen de laatste boom en een kind. De laatste boom wordt dan ook een beeldend, poëtisch en muzikaal avontuur over hoe zelfs één kind een wereld van verschil kan maken.
credits
concept & regie Michai Geyzen /spel Robbert Vervloet & Mira Cole / dramaturgie Mieke Versyp / muziek Ephraïm Cielen / scenografie & kostuums Jana Roos / © Liesa Van Dyck
laika.be