Festival van de Controle

Sarah Van Marcke
24
mrt
-
16
jun
  • 24 mrt 2019 - 16 jun
    CCHA
    gratis

In het Festival van de Controle ligt onze controledrift op de rooster. Ook wie dit leest maakt zich schuldig aan een vorm van controledrang. Onopvallend ziekelijk. Of ziekelijk onopvallend. Hoe manipuleren wij onze omgeving? Hoe houden wij vrienden of collega’s, kinderen, ouders of zelfs vijanden binnen het kader dat wij voor hen bedenken? Of hoe doen we dat met onze levensomgeving, ons huis, onze stad, de natuur?

Toevallig kwam een inboedel van een gestorven priester/schrijver in handen van een kunstenares. Een verzameling geschreven documenten, plannen, gedetailleerde verslagen, boeken. Ook stenen, keien, nestjes, braakballen, schelpen, dozen, potten en bokalen vol met het meest diverse klassement van objecten. Te boeiend om links te laten liggen en bovendien bleek elke nieuwe fase van het onderzoek een bevestiging van de controledrift van de man.

Niet alleen kon deze kunstenares de drang naar controle lezen die de man wenste uit te oefenen over zijn leven (elke dag verliep volgens een schema, dag één was gelijk aan dag twee enz.) maar ook over zijn verleden en zelfs over het leven na zijn dood. Hij liet zijn huis achter als een museum. Het soort plek dat je verwacht ter nagedachtenis van een beroemd schrijver of kunstenaar: een blik in zijn of haar atelier of leefruimtes, vaak in scène gezet door een scenograaf of curator. Alleen: hij is niet beroemd. En hij was zelf de scenograaf.

Sarah Van Marcke (de kunstenares) is vandaag waarschijnlijk de enige die met zijn nalatenschap actief begaan is. Hij manipuleert haar vanuit het verleden. Hoe alles klaar lag voor haar om te vinden heeft niets meer met toeval te maken. Maar er zitten fouten in zijn systeem. Hij liet steken vallen. Ze vond sporen van foto’s die hij had willen verbranden in een ton achter zijn huis. Geheimen. Meer valt er niet uit op te maken want de beelden zijn veranderd in een verkoolt sculptuur van samengesmolten fotomaterie.
Emulsie en chemicaliën die ooit drager waren van een bevroren moment uit de tijd.

Toevallig kwam een archief en inboedel van een gestorven schrijver/priester in handen van een kunstenares. Was dat wel zo toevallig? Had hij dit scenario voorzien? Was hij meesterlijk in zijn voorzienigheid? Of is controle gedoemd tot poëtisch falen?

Sarah Van Marcke
Sarah Van Marcke studeerde af in 2007 aan LUCA School of Arts in Brussel. Ze deed ook onderzoek binnen het postgraduaat Manama aan Sint Lucas Antwerpen. Fotografie, video en installaties zijn de media waarmee ze werkt. Sculpturen worden foto’s. Video’s zijn zo statisch dat ze foto’s lijken. Foto’s worden sculpturen. De kunstenares slalomt tussen deze vormen maar behoudt de controle over een herkenbare gestileerde stijl die vaak balanceert tussen schoonheid en humor.

Sarah Van Marcke is sterk geïnteresseerd in de act van het genereren van methodes en strategieën in functie van controle over het leven en biotoop. Strategieën die ontwikkeld worden als bescherming tegen de heersende wanorde, het oncontroleerbare van onze lotsbestemming en de universele chaos. Ze stelt zich vragen bij hoe mensen al dan niet bewust een vorm van fictie inzetten om vat te krijgen op het oncontroleerbare. Een fictie die zich kan uiten in rituelen, strategieën, maar ook in beelden of literatuur.

Ze heeft in eerdere projecten telkens gewerkt rond één protagonist, iemand die soms bijna dwangmatig vorm tracht te geven aan een fysieke en/of psychische ruimte. Voorbeelden van dergelijke subjecten in haar werk zijn Le Corbusier, Oscar Niemeyer, Dom Hans van der Laan.

Festival van de Controle
Hoeveel controle willen/kunnen/moeten we hebben? Willen we weten welke ziektes we zullen krijgen? Willen we in een legaat bepalen wat er met onze bezittingen moet gebeuren? En wat als we de controle niet hebben of verliezen? Verzekeren we ons tegen alles en tegen elke prijs? Laten we de aspecten van de oncontroleerbaarheid, toeval en pech nog toe?

Het Festival van de Controle onderzoekt al de aspecten van controle. Het gaat uit van het werk van Sarah Van Marcke maar deint uit tot een groepstentoonstelling, lezingen, debat, performances en voorstellingen (is het theater niet een ultiem arena van controle, waar honderden mensen samen gewillig geloven in iets tijdelijk en fictief. In een verhaal dat volledig rekent op het geloof dat de kijker er in wil investeren).

Het festival is het resultaat van een intensieve samenwerking tussen CCHA en de beeldende kunstenares Sarah Van Marcke. Sinds de winter 2017 zitten we regelmatig samen om dit thema te besluipen vanuit diverse genres en invalshoeken. Kwestie van controle te krijgen over het oncontroleerbare.

De groepstentoonstelling wordt gecureerd samen met haar partner Thierry Vandenbussche. Hij was eerder curator voor tentoonstellingen in FoMu (Antwerpen), De Brakke Grond (Amsterdam), De Directeurswoning (Roeselare), Universiteit Antwerpen, De Centrale (Brussel), Flanders Center (Osaka), Recyclart (Brussel), Universiteit Brasilia. Hij was oprichter van het courtisane festival in Gent, van de stilll gallery en van de observatorium art space in Antwerpen.

De volledige programmering is nog in ontwikkeling, maar via de button 'Festival van de controle' hierboven krijg je alvast een eerste overzicht. Verder werken we aan lezingen, rondleidingen, debatten en reflecties. Uiteraard hebben we ook nog een aantal verrassingen in petto, want zelfs een Festival van de Controle blijkt oncontroleerbaar. En dat ervaren we als een opluchting.

 

 

credits

opening expo: zo 24 mrt om 16 u / di t/m vr van 10 tot 17 u, za & zo van 13 tot 17 u / © Sarah Van Marcke
sarahvanmarcke.com

The molding principle (nesting box), 2017 dyptic of framed C-prints, 120 x 80 cm
Aan het concept van een nestkastje wordt nogal snel voorbijgegaan. Het is een evidentie als element van natuurbehoud. Een onderdeel van de natuur bijna. Maar in feite is het hedendaagse architectuur (vier muren, een vloer, een dak, een deur en een oprit) en het interieur wordt zeer sterk bepaald door de basisvorm. In de herfst haalt men best het gebruikte nest weg zodat in de lente een koppel vogels met veel ambitie en goesting haar bouwwerkzaamheden kan aanvatten. Nestkastjes zijn door een excentrieke Brit ontwikkeld, ergens ten tijde van het ontstaan van België. Sindsdien wordt de woonomgeving voor veel vogels bepaald door de dwingende vorm die wij eraan geven.

Cookies

Door verder te surfen op deze website aanvaard je het gebruik van cookies die voor een aangename navigatie en een gepersonaliseerd aanbod aan content en diensten zorgen.

lees hier onze privacyverklaring