Festival van de Controle

expo - podium - literatuur - performances

In het project Festival van de Controle ligt onze controledrift op de rooster. Ook wie dit leest maakt zich schuldig aan een vorm van controledrang. Onopvallend ziekelijk. Of ziekelijk onopvallend. Hoe ontwerpen we mechanismen om zo veel mogelijk controle te krijgen? Hoe manipuleren wij onze omgeving? Hoe houden wij vrienden of collega's, kinderen, ouders of zelfs vijanden binnen het kader dat wij voor hen bedenken? Of hoe doen we dat met onze levensomgeving, ons huis, onze stad, de natuur? En hoe plaatsen kunstenaars zichzelf - of hoe worden ze geplaatst - tegenover controle?
 

UITGANGSPUNT
Toevallig kwam een inboedel van een gestorven priester/schrijver, die Ignace heette, in handen van een kunstenares, die Sarah Van Marcke heet. Een verzameling geschreven documenten, plannen, gedetailleerde verslagen, boeken. Ook stenen, keien, nestjes, braakballen, schelpen, dozen, potten en bokalen vol met het meest diverse klassement van objecten. Te boeiend om links te laten liggen en bovendien bleek elke nieuwe fase van het onderzoek een bevestiging van de doorgedreven controledrift van de man. Niet alleen kon deze kunstenares de drang naar controle lezen die de man wenste uit te oefenen over zijn leven (elke dag verliep volgens een schema, dag één was gelijk aan dag twee enz.) maar ook over zijn verleden en zelfs over het leven na zijn dood. Hij liet zijn huis achter als een museum. Het soort plek dat je verwacht ter nagedachtenis van een beroemd schrijver of kunstenaar: een blik in zijn of haar atelier of leefruimtes, vaak in scène gezet door een scenograaf of curator. Alleen: hij is niet beroemd. En hij was zelf de scenograaf.

Hij manipuleert haar vanuit het verleden. Hoe alles klaar lag voor haar om te vinden heeft niets meer met toeval te maken. Maar er zitten fouten in zijn systeem. Hij liet steken vallen. Ze vond sporen van foto's die hij had willen verbranden in een ton achter zijn huis. Geheimen. Meer valt er niet uit op te maken want de beelden zijn veranderd in een verkoolde sculptuur van samengesmolten fotomaterie. Emulsie en chemicaliën die ooit drager waren van een bevroren moment uit de tijd.

Toevallig kwam een archief en inboedel van een gestorven schrijver/priester in handen van de kunstenares. Was dat wel zo toevallig? Had hij dit scenario voorzien? Was hij meesterlijk in zijn voorzienigheid? Of is controle gedoemd tot poëtisch falen. Het Festival van de Controle onderzoekt verschillende aspecten van controle die door een selectie kunstenaars ingezet worden in functie van hun werk of die hun werk controleren.
 

Festival van de Controle bestaat uit 3 tentoonstellingen, 6 podiumvoorstellingen, 1 creatie/coproductie, een talkshow, een artist talk (Kunstennacht) en een FINISSAGE, out of control?


GROEPSTENTOONSTELLING: FESTIVAL VAN DE CONTROLE
De groepstentoonstelling Festival van de Controle is opgezet naar een concept van Sarah Van Marcke en wordt gecureerd door Sarah Van Marcke en Thierry Vandenbussche.
 

Sarah Van Marcke is sterk geïnteresseerd in de act van het genereren van methodes en strategieën in functie van controle over het leven en biotoop. Strategieën die ontwikkeld worden als bescherming tegen de heersende wanorde, het oncontroleerbare van onze lotsbestemming en de universele chaos. Ze stelt zich vragen bij hoe mensen al dan niet bewust een vorm van fictie inzetten om vat te krijgen op het oncontroleerbare. Een fictie die zich kan uiten in rituelen, strategieën, maar ook in beelden of literatuur. Ze heeft in eerdere projecten telkens gewerkt rond één protagonist, iemand die soms bijna dwangmatig vorm tracht te geven aan een fysieke en/of psychische ruimte. Voorbeelden van dergelijke subjecten in haar werk zijn Le Corbusier, Oscar Niemeyer, Dom Hans van der Laan. Sarah Van Marcke studeerde af in 2006 aan Luca School of Arts in Brussel. Ze deed ook onderzoek binnen het postgraduaat Manama aan Sint Lucas Antwerpen. Fotografie, video en installaties zijn de media waarmee ze werkt. Sculpturen worden foto's. Video's zijn zo statisch dat ze foto's lijken. Foto's worden sculpturen. De kunstenares slalomt tussen deze vormen maar behoudt de controle over een herkenbare gestileerde stijl die vaak balanceert tussen schoonheid en humor.
 

In 2002 richtte Thierry Vandenbussche in Gent het courtisane festival voor film, video en media op. Na enkele fantastische jaren werken met wat film kan betekenen in beeldende kunst specialiseerde hij zich binnen het nomadisch kunstenplatform Outlandish in fotografie, telkens met aandacht voor vernieuwing en in relatie tot ander media zoals performance, sculptuur, installatie, schilderkunst... en video uiteraard. In 2014 richtte hij stilll gallery op die de zoektocht naar nieuwe fotografie verder zette op een vaste locatie in Borgerhout. In die hele periode kon hij, in samenwerking met culturele partners, tientallen kleine en grote tentoonstellingen realiseren in binnen- en buitenland. Fotografie en video blijven belangrijke interessepunten maar vooral de inhoudelijke zeggingskracht van een kunstwerk bepalen de keuzes binnen zijn werk als curator.
 

deelnemende kunstenaars: Francis Alÿs (MEX/BE) , Mémé Bartels (NL), Ruben Bellinkx (BE), Roelien Brink (ZAF), Stefan Brüggemann (MEX), Guy Cassiers (BE), Constant Dullaart (NL), Fischli & Weiss (CH), Kendell Geers (BE/ZAF), Maarten Inghels (BE), Matthew Leifheit & Cynthia Talmadge (US), Ariane Loze (BE), Taus Makhacheva (RUS), Simon Menner (DE), Zach Nader (US), Office for Joint Administrative Intelligence - Chris Dreier (DE) & Gary Farrelly (BE/IRL), Amalia Pica (UK/ARG), Annaïk Lou Pitteloud (BE/CH), Corinna Schnitt (DE), Roman Signer (CH), Lisa van Casand (NL), Ben Van den Berghe (BE) & Alexey Shlyk (BE/BLR), Chaim van Luit (NL), Sarah Van Marcke (BE), Rob Wetzer (NL)


SOLO-TENTOONSTELLINGEN
Binnen het kader van het Festival van de Controle - en dus ook van het thema - tonen Sine Van Menxel en Dries Segers elk een solo-tentoonstelling. Ondanks een aantal fundamentele verschillen (gender bijvoorbeeld, maar ook zwart/wit tegenover kleur en het figuratieve tegenover abstractie) spreken deze kunstenaars een opvallend vergelijkbare taal. Misschien is deze best te omschrijven als een soort neo-ambacht, het zich toe-eigenen (overmeesteren) van technieken – wat ze benaderen vanuit een totaal verfrissend perspectief.
 

Sine Van Menxel - Tegenregister
Dries Segers - a circle, a line, a cross


PODIUM, LITERATUUR & PERFORMANCE
De CCHA-programmeurs hebben zich laten inspireren door het concept van Sarah Van Marcke om binnen de diverse profielgenres van cultuurcentrum Hasselt aansluitende voorstellingen te programmeren (Wat (niet) weg is van Fien Leysen, RULE OF THREE van Jan Martens/GRIP, Bewogen van Anabel Schellekens/inti, Bored to death van Judith Clijsters, Dancing van Koen de Preter en The sea within van Lisbeth Gruwez/Voetvolk), alsook een creatie/coproductie van ChampdAction, CCHA & Stedelijk Conservatorium Hasselt te realiseren: In C van Terry Riley. Verder op het programma: ZondagGasten met o.a. Sarah Van Marcke, een artist talk met Sarah Van Marck in het kader van de Kunstennacht Hasselt en de finissage out of control? Klik hieronder door voor meer informatie en tickets.

In het frame van Festival van de Controle wordt aan vier auteurs/denkers/journalisten gevraagd een column te schijven over controle in/uit hun leven. Namen worden in maart bekend gemaakt.

download hier de festivalfolder

Cookies
Door verder te surfen op deze website aanvaard je het gebruik van cookies die voor een aangename navigatie en een gepersonaliseerd aanbod aan content en diensten zorgen.
lees hier onze privacyverklaring