OPUS

Elvedon (2015), OPUS (2016), ION (2018). Met die drie voorstellingen maakte de Griekse choreograaf Christos Papadopoulos naam. Voorbije jaren trokken we al met de bus richting Luik voor Larsen C en Mycelium.

Met de natuur als grote inspiratiebron en met kleine precieze bewegingen bouwt Papadopoulos zijn poëtische choreografieën. Zo ook in dit OPUS. Hoe kan kijken resulteren in een andere manier van luisteren? Uitgangspunt is Die Kunst der Fuge van J.S. Bach, die herleid wordt tot haar meest elementaire bouwstenen.

Met een microscopisch precieze bewegingstaal en de focus op afzonderlijke klanken en melodielijnen leggen dansers en musici opnieuw de complexe puzzel van Bachs werk. OPUS laat ons op een zinnenprikkelende manier kijken naar hoe muziek en beweging synchroon worden gemaakt.

Speciaal voor Opera Ballet Vlaanderen realiseert de choreograaf een nieuwe versie van zijn ensemblestuk, ditmaal voor twaalf dansers, en vertaalt zo het begrip ‘opus’ - volgens de definitie ‘een superieur en complex werk uit de klassieke muziek, gerealiseerd volgens aloude regels en idealen’ - op een eigenzinnige manier naar vandaag.

Voor het eerst in tien jaar opnieuw Ballet Vlaanderen in CCHA, en dat met deze hedendaagse klassieker. Een subliem en ingenieus patroon, een visuele triomf die de start van het dansseizoen meteen onvergetelijk maakt!