Bepaalde ‘jeugdwerken’ hebben een heel eigen klankkleur. Ze zijn tijdloos en blijven ons herinneren aan de energie en radicaliteit die het ontstaan van een eigen stijl kenmerken.
In 1982 stapte Anne De Keersmaeker het internationale podium van de dans op met Fase, gechoreografeerd op de ‘early pieces’ van Steve Reich. Vandaag buigt ze zich voor het eerst over de ‘beginselen’ van dat andere icoon binnen het minimalistische avontuur: Philip Glass. Radicaal en tijdloos onderscheidt deze muziek zich door een paradoxale combinatie van hyperformalisme en een oproep tot trance.
Music in contrary motion, Music in fifths, Music in similar motion, Music with changing parts: de vier stukken die De Keersmaeker selecteert dateren allemaal uit de periode 1969-1970, een bijzonder vruchtbare fase in het parcours van de componist. Ze dragen de sporen van een ontmoeting: tijdens zijn studies in Parijs, enkele jaren eerder, werd Philip Glass aangeworven als assistent van de Indiase componist en sitarspeler Ravi Shankar. Op dat moment ontdekt de jonge kunstenaar het potentieel van muziek die gebaseerd is op een combinatie van zeer korte patronen. Deze techniek maakt het mogelijk een duizelingwekkende, snelle muzikale stroom te creëren, als een stortvloed: tegelijk repetitief en onvoorspelbaar. Bij zijn terugkeer naar New York in 1967 wacht Philip Glass een nieuwe artistieke schok. Soberheid en reductie waren in die tijd bovendien de sleutelwoorden geworden van de Amerikaanse moderne kunst, uitgedragen door beeldende kunstenaars zoals Sol LeWitt, Richard Serra en Donald Judd.
De Keersmaeker sluit opnieuw aan bij een principe dat haar hele carrière heeft gekenmerkt: minimaal abstract materiaal maximaal uitbuiten. Daarbij komen noties van trance en repetitief-obsessieve draaien of ‘spinning’. Cirkels, spiralen en ellipsen vormen de belangrijkste figuren in deze voorstelling in tien bewegingen.
Voor deze gelegenheid brengt Anne Teresa De Keersmaeker zes dansers van Rosas samen met de muzikanten van het ensemble BL!NDMAN, wier opnames van Glass uit 2024 (American icons) unaniem lovend werden onthaald, en met haar vaste partners van het ensemble Ictus (voor hun 16de samenwerking!). Ze delen hun verwante benaderingen van de muziek van Philip Glass, op zoek naar een transcendentale ervaring en een danspraktijk die, net als de muziek die haar draagt, “alle maatstrepen uitwist”.
