BELGISCHE PREMIÈRE
Hyperfysiek en betoverend. De voorstellingen van Arno Schuitemaker weten telkens te raken. Als een van de meest intrigerende choreografen van dit moment smelt hij dans, performance en invloeden uit de beeldende kunst overtuigend samen. Zijn werk wordt dan ook geprezen om de precisie waarmee choreografie, muziek, stem, licht en decor samenvallen, en om de gelaagdheid waarmee hij zijn thema’s ontvouwt. Je kijkt niet alleen, je ervaart.
CCHA presenteerde in 24/25 voor het eerst werk van Schuitemaker met zowel After after en 30 appearances out of darkness (dat in de Volkskrant in de top 5 belandde van de beste voorstellingen van dat seizoen).
In Monday kiest Schuitemaker voor een radicale omkering. Wat als maandag niet het begin van de week is, maar de nasleep van een keuze die we nog niet hebben gemaakt?
Normaal volgt een voetafdruk op een stap en een echo op een geluid. De voorstelling keert die vertrouwde volgorde om. In een landschap van stenen bewegen en zingen vier performers achterstevoren. Zelfs lopen verliest zijn vanzelfsprekendheid.
Monday lijkt een dag als alle andere, maar laat ons tijdelijk leven met de gevolgen van wat nog komen gaat. Vanuit die toekomst kijken we terug op het heden. Niet om terug te draaien wat er is gebeurd, maar om met andere ogen te kijken naar wat we zelf nog kunnen doen.
Hier wordt het gewicht van onze keuzes tastbaar. Structuren die tijdloos of onaantastbaar lijken, ontlenen hun macht eraan dat we ze niet ter discussie stellen. Door de gezamenlijke inspanning van de performers komt wat onwrikbaar leek in beweging.
In een gewoon moment op een gewone dag schuilt de mogelijkheid om te veranderen wat volgt.
Een van de inspiratiebronnen voor de muziek van Monday is het Lied van Seikilos, de oudste volledig overgeleverde muziekcompositie, bewaard als inscriptie in steen. De performers zingen een nieuw arrangement, een interpretatie van hoe het lied vandaag zou kunnen klinken, en het veertiende-eeuwse Ma fin est mon commencement van Guillaume de Machaut, waarvan de melodische lijnen zowel voor- als achterwaarts lopen.
Niets begint zonder een spoor.
credits
concept & creatie Arno Schuitemaker / dans Angelo Petracca, Jim Buskens, Julie Derrien e.a. / dramaturgie Guy Cools / muziek Aart Strootman / lichtontwerp Jean Kalman / scenografie Dora Durkesac / © Nataša Cvjetković
arnoschuitemaker.com